วันที่ 7 เดือน 7

วันแห่งความรักของจีน หรือ วันทานาบาตะของญี่ปุ่น

เปนวันที่สาวทอผ้ากับชายเลี้ยงวัวจะได้เจอกันเพียง 1 ครั้ง ในรอบ 1 ปี

(เรามาช่วยกันอธิษฐานให้พวกเค้าได้เจอกันเถอะน๊า.. เพี้ยง!!)

ขอเปิดเพลงให้ตรงกะเทศกาลซะหน่อยน๊า..

七夕 (ชีซี) คือเพลง Come back to me (part2) ที่เว่นร้องเปนภาษาจีนน่ะแหละ

นอกจากจะเปนวันสำคัญของจีนกะญี่ปุ่นแล้ว วันนี้ก้อมีความสำคัญกับจอยด้วยเหมือนกัน

ไม่ใช่แค่ว่าเปนวันที่มีเลข 7 เยอะที่สุดแค่นั้นนะ (SE7EN ^.^)

สำหรับจอยแล้ว วันที่7 เดือน7 เปนวันที่สำคัญที่สุดในชีวิตจอยเรย เพราะว่า..

เปนวันเกิดของแม่จอยเองแหละ

ปีนี้ จอยไม่ได้เตรียมของขวัญอะไรให้แม่เรย เพราะแม่บอกว่า..

" การที่ได้ของขวัญที่จอยให้มาตลอด 8-9 ปีนี้ก้อซึ้งใจมากพอแล้ว ลูกยังทำงานหาเงินไม่ได้

แต่ต้องมาประหยัดเก็บเงินเพื่อซื้อของขวัญวันเกิดให้แม่ สู้เอาเงินเก็บไว้กินขนมไม่ดีกว่าหรอ

แล้วพออีกหน่อยทำงานเลี้ยงตัวเองได้แล้ว ถ้าอยากจะให้อะไรแม่ค่อยว่ากันอีกที

ตอนนี้แค่ขอให้ลูกตั้งใจเรียน ทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดก้อเพียงพอสำหรับแม่แล้ว " TT.TT

เปนวันเกิดแม่แท้ๆ นอกจากจอยจะไม่ได้ให้ของขวัญ แม่ยังจะซื้อนาฬิกาให้จอยอีกอ่ะ ดูดิ

แถมราคายังเท่ากับของขวัญที่จอยให้แม่หลายๆปีมารวมกันเรยอ่า.. - -;

รู้สึกแปลกๆนะ แต่ก้อดีใจ อิอิ >.<

^- -ทีแรกตั้งใจว่าจะซื้อสีขาว แต่เจบอกว่าจอยใส่สีดำขึ้นกว่า ก้อเรยเชื่อเจ

...

...

ช่วงนี้คงจาไม่ค่อยได้เหนจอยออนเอ็ม หรือไม่ได้เหนในบ้านหนุ่มๆทั้งหลาย

เพราะว่าเทอมนี้จอยเรียนหนักมากเรย แล้วพักนี้ก้อสุขภาพไม่ดีด้วย

เล่นคอมนานๆก้อไม่ได้ ยิ่งถ้าก้มหน้าอยู่ต่ำระดับคีบอร์ดนะ เลือดกำเดาก้อจาไหลมั่กมาย

ขนาดเวลานั่งๆอยู่ แล้วลุกขึ้นยืน เลือดกำเดายังไหลเรย (อนาถจิงๆเรยช๊าน..)

แล้วเมื่อวันก่อนนั่งเสิร์ชงานอยู่ดีดีก้อร้อนๆหนาวๆ จนไข้ขึ้นซะงั้น

เพ้อจนเหนอะไรต่อมิอะไรทั้งคืน โอ๊ย..พูดแล้วขนลุก หึหึ

แต่ตอนนี้ก้อดีขึ้นแล้วแหละ เพื่อนๆไม่ต้องเปนห่วงจอยน๊า..

ก้อวันนี้เปนวันดี 777 หนิ อะไรๆก้อดีไปซะทุกอย่างจิงๆ

우리 엄마 사랑해 !!

세븐 오빠 사랑해 !!